click
click
click
click
click
click
click
click
click

از افزوده ها

  • رزم نامه شماره پنج
  • رزم نامه شماره چهار
  • به سوي اعتصاب عمومي
  • تنش آفريني هاي تازه
  • براي کوبيدن بازاري ها
  • نود و نه درصدي ها به پيش
  • براي اشغال بيت رهبري
  • پيام بيستم
  • پيام نوزدهم
  • امپراتوري ملاها
  • پدافندهاي بابکي
  • تصاحب کارخانه ها
  •  click

    در "کار سازمانی"، راهنمای ما "انجمن های مخفی و کوچـــــــــــــــــک و پراکنده و غیرقابل کنترل" انقلاب مشروطه هستند، متشکل از "بابکیان" بسیار قابل اعتماد. به گفته استاد سخن و خرد و داد، فردوسی: "هشیوار یاران گزین در نبرد". "انجمن های بابکی" که بجاست کار سازمانی "غیر زنجیره ای" را (با درس گیری از اشتباه های دهه ی چهل و پنجاه خورشیدی) با کار "توده ای"، بسیار حساب شده درهم آمیزند، در کوران نبرد و در آستانه ی پیروزی، "هشیارانه و گام به گام" به هم خواهند پیوست، و ایرانی آزاد و آباد و پرداد و توانمند را بنيان خواهند نهاد. پيش به سوي ايجاد انجمن هاي بابکي در همه ي يکان هاي اقتصادي و آموزشي، و تدارک اعتصاب عمومي! هشيار باشيم، نبايد گذاشت رويدادهايي چون ليبي و بحرين در ايران بازخواني شوند. تنش آفرينان در حال بازآفريدن رخدادهاي آغاز انقلاب در ايران و منطقه هستند. بايد هر چه زودتر به اين شب سياه پايان داد. در این راستا می توان از شیوه های سازمانی و مبارزاتی "تدافعی" در دیگر جنبش های رهایی بخش نیز، همانا به میدان آوردن "پدافندان" (در کنار "انجمن های بابکی") بهره گرفت: هم برای شناسایی و افشاگری و خنثی سازی "عوامل" ناآشکار و آشکار این "تنش آفرینان و دزدان" در کارخانه ها و آموزشگاه ها و اداره ها و محله ها و بازارها، و هم به منظور نشانه گرفتن برجسته ترین مراکز کلیدی، چون کانون های بازرگانی و مالی و تامین انرژی و حمل و نقل. همانگونه که "عمامه به سرهای ولایی" از ترسشان در خیابان ها آشکار نمی شوند، می توان این "عوامل" را در یکان های اقتصادی و آموزشی وادار به عقب نشینی کرد و خنثی نمود. این رویکردها در راستای تدارک "اعتصاب عمومی"، و از کار انداختن همزمان مهم ترین یکان های اقتصادی و کانون های آموزشی-اداری جریان خواهد داشت

    باید کاری کنیم کارستــــــــــــــــان

    پیام سی و چهارم به یاران و رزمندگان درون مرز

    همراه با شادباش های گرم نوروزی به هم میهنان مان، و بویژه به دلاوران سیاهچال های رژیم خون و خرافات و رزمندگان درون مرز، از یاران انتظار داریم که دید و بازدیدهای نوروزی را به ابزاری برای سازماندهی بهتر جنبش مردمی مبدل کنند. مبارزات ماه های پایانی سال گذشته، و از آن میان اعتصاب های کارگران و اعتراض های سراسری آموزگاران که می توانند با جنبش دانشجویان و زنان و محیط زیست تقویت شوند، نشان می دهند که علیرغم همه ی تنش آفرینی ها و تفرقه افکنی ها و اسیدپاشی ها، زمینه برای هماهنگی و سازماندهی جنبش بیش از پیش فراهم است. همزمان با زد و بندهای اقتصادی ای که در پشت رایزنی های اتمی پنهانند و با سرنوشت دراز مدت مردم مان در ارتباط هستند، شمار بیشتری از نهادهای مردمی و پیکارگران آزادی خواه و دادجوی به جنبش می پیوندند

    یاران و رزمندگان

    هدف اصلی بند و بست های سران رژِیم که به گزارش دنیای اقتصاد در روزهای نوروزی نیز جریان خواهد داشت، پپگیری افتصادی است تک محصولی-نفتی که به مال اندوزان درون و برون مرز خدمت می کند و به تنگدستی کارگران و مزدبگیران می انجامد. در آستانه ی سال نو، نشریه ی اکونومیست از درگیری جدی میان شرکت های امریکایی و اروپایی بر سر سهم خود در کشورمان خبر می دهد. بنا بر این داده ها، غول های نفتی می توانند یک شبه شماری از بهترین پروژه های نفتی و گازی را - هم چون لیبی - به چنگ آورند، و شرکت های صادرکننده ی کالا و خدمات بخش بزرگتری از بازار مصرفی را به خود اختصاص دهند. در این راستا، قراردادهای اولیه ای هم اکنون تهیه شده است. ابعاد این سیاست های ضدملی ها را، علیرغم همه ی ادعاهای دولت تدبیر و امید پیش از آغاز سال نو، اعتراف معاون وزیر راه و شهرسازی روشن تر می کند. به گفته ی وی در کشور یک ریال صادرات غیرنفتی واقعی و جود ندارد و در صدور کالا از صنایع پتروشیمی (که گویا می بایست با کمک سرمایه های خارجی به موتور محرک توسعه پایدار و اشتغال تبدیل شود) و فولاد (که می بایست با یاری بزرگان فولاد جهان نامزد ارزآوری به جای نفت شود) و دیگر رشته ها، تنها رانت های نفتی اند که سود بازرگانان و کارفرمایان را از جیب سرمایه های مردم مان تامین می کند. اعتراف یکی از سرکردگان نظام پیرامون آنکه در چند دهه ی گذشته جز در رشته های نفتی-معدنی عملا سرمایه گذاری دیگری صورت نگرفته، ابعاد فاجعه ی اقتصادی-اجتماعی و قفل شدن نظام را اشکارتر می کند. قفلی که با دستان رنج دیده اما توانای کارگران و کارمندان و آموزگاران و دانشجویان و فرهیختگان کشورمان، بی گمان گشودنی است

    دست در دست، از شمال تا جنوب از خاور تا باختر، پیش به سوی تدارک اعتصاب همزمان و سراسری. آری، پس از بیش از یکصد سال مبارزه ی بسیار دشوار و خونبار، گاه آن است که این بار پایینی ها خانه ی مشترک و تاریخی، اما تاریک مان را، آفتابی و بهاری و نوروزی کنند. ما نود و نه درصدی ها این بار بر خلاف گذشته ها، نه تنها در مرحله ی سرنگونی دیوها، بلکه در برش پس از آن نیز، پرچمدار خستگی ناپذی رپیکار خواهیم ماند و جنبش را نیرومندانه و دلاورانه و هشیارانه به پیش خواهیم راند. به گفته ی یکی از کنشگران جنبش کارگری ایران؛ باید کاری کنیم کارستان

    با درودهای گرم به کارگران و پیکارگران درون مرز که

    علیرغم شرایط بسیار سخت امنیتی-نظامی

    علیرغم سرکوب ها و کشتارهای پی در پی

    علیرغم جو وحشت و مرگ

    بی گسست حماسه می آفرینند!

    کمپین هنرمندان و نویسندگان و کنشگران حقوق بشر

    پیام سی و چهارم به یاران و رزمندگان درون مرز، اسفند ماه نود و سه

     

    در همین پیوند

    اصل چهل و چهار قانون اساسی چه می گوید

    http://www.farakhan-iran.com/html/asal_44.htm

    لیستی از یکان های اقتصادی دزدیده شده که می بایست در کوران جنبش بی درنگ مصادره شوند

    click

    چرا قراردادهای نفتی مجهول و طولانی با کنسرن های نفتی

    http://www.farakhan-iran.com/html/payam_30.html

    در پشت سرکوب ها و کشتارها چه زراندوزانی پنهانند

    http://www.farakhan-iran.com/html/payam_16.html

    پیام ها به رزمندگان

    http://www.farakhan-iran.com/html/payamha.html

    بیانیه ها

    http://www.farakhan-iran.com/html/bayanieha.htm

     

     

    >>Twitter

    >>

     click

    >>

     click