 |
||||
 |
در "کار سازمانی"، راهنمای ما "انجمن های مخفی و کوچـــــــــــــــــک و پراکنده و غیرقابل کنترل" انقلاب مشروطه هستند، متشکل از "بابکیان" بسیار قابل اعتماد. به گفته استاد سخن و خرد و داد، فردوسی: "هشیوار یاران گزین در نبرد". "انجمن های بابکی" که بجاست کار سازمانی "غیر زنجیره ای" را (با درس گیری از اشتباه های دهه ی چهل و پنجاه خورشیدی) با کار "توده ای"، بسیار حساب شده درهم آمیزند، در کوران نبرد و در آستانه ی پیروزی، "هشیارانه و گام به گام" به هم خواهند پیوست، و ایرانی آزاد و آباد و پرداد و توانمند را بنيان خواهند نهاد. پيش به سوي ايجاد “انجمن هاي بابکي” در همه ي يکان هاي اقتصادي و آموزشي، و تدارک اعتصاب عمومي! هشيار باشيم، نبايد گذاشت رويدادهايي چون ليبي و بحرين در ايران بازخواني شوند. تنش آفرينان در حال بازآفريدن رخدادهاي آغاز انقلاب در ايران و منطقه هستند. بايد هر چه زودتر “به اين شب سياه” پايان داد. در این راستا می توان از شیوه های سازمانی و مبارزاتی "تدافعی" در دیگر جنبش های رهایی بخش نیز، همانا به میدان آوردن "پدافندان" (در کنار "انجمن های بابکی") بهره گرفت: هم برای شناسایی و افشاگری و خنثی سازی "عوامل" ناآشکار و آشکار این "تنش آفرینان و دزدان" در کارخانه ها و آموزشگاه ها و اداره ها و محله ها و بازارها، و هم به منظور نشانه گرفتن برجسته ترین مراکز کلیدی، چون کانون های بازرگانی و مالی و تامین انرژی و حمل و نقل. همانگونه که "عمامه به سرهای ولایی" از ترسشان در خیابان ها آشکار نمی شوند، می توان این "عوامل" را در یکان های اقتصادی و آموزشی وادار به عقب نشینی کرد و خنثی نمود. این رویکردها در راستای تدارک "اعتصاب عمومی"، و از کار انداختن همزمان مهم ترین یکان های اقتصادی و کانون های آموزشی-اداری جریان خواهد داشت پیکار دلیرانه کارگران با شرکت های دلالی-رانتی کارگران پیمانکاری پارس جنوبی سال هاست که تجمع های اعتراضی وسیعی را علیه بی توجهی های مسئولین به خواسته هایشان را سازمان داده اند. اعتراضها و اعتصاب های کارگران پیمانکاری پارس جنوبی و کارگران پیمانکاری صنعت برق دربرگیرنده چندین خواست پایه ای و محوری است یکی از مهم ترین خواست های کارگران پیمانکاری، حذف شرکت های زالو صفت پیمانکاری واسطهای و جایگزین کردن آنها با قراردادهای مستقیم با خود شرکت هاست. در واقع هدف شرکتهای واسطه ای که ماهیتی دلالی و رانتی دارند و صاحبان آنها نیز به طور عمده وابسته به حاکمیت هستند، تاراج حقوق ناچیز زحمتکشانی است که حقوق شان به زحمت تامین کننده حداقل زندگی شان است. خواست دیگر کارگران اجرای برنامه دو هفته کار و دو هفته استراحت است. در حال حاضر بسیاری از آنها در شرایط طاقت فرسای ۲۰ روز کار و ۱۰ روز استراحت و یا حتی ۲۴ روز کار و ۶ روز استراحت و در شرایط دمای بالای ۵۰ درجه و آلودگی های محیطی و شیمیایی، مشغول به کار هستند. همچنین کارگران خواستار اجرای صحیح طبقه بندی مشاغل و افزایش دستمزدها متناسب با تورم و تخصص خود هستند. علاوه بر آن بهبود شرایط زندگی در خوابگاه ها، تغذیه ، بهداشت و افزایش ایمنی محیط کار، از دیگر خواست های آنهاست. علاوه بر اینها، کارگران پیمانکاری به دلیل قرار دادهای کوتاه مدت، یک ماهه تا سه ماهه، از امنیت شغلی برخوردار نیستند و همواره خطر اخراج و بیکاری آنها را تهدید کرده و قدرت چانه زنی آنها را برای احقاق خواست هایشان محدود می کند در چنین شرایطی است که حکومت با عدم به رسمیت شناختن تشکلهای مستقل کارگری، فضایی را ایجاد کرده است که کارگران نمی توانند به طور قانونی برای احقاق حقوق خود اقدام کنند، و هرگونه تلاش برای سازماندهی با واکنش امنیتی مواجه می شود بسیاری از شرکت های بزرگ پیمانکاری و مشاورهای در پارس جنوبی و پتروشیمیها و نیز صنعت برق به طور مستقیم یا غیرمستقیم، تحت مالکیت یا مدیریت نهادهای وابسته به حکومت، نظامی، امنیتی، یا مالی هستند. حکومت جمهوری اسلامی با سیاستهای اقتصاد رانتی و چپاول گرایانه خود، که سراسر شریانهای اقتصادی کشور را در بر گرفته است، در پارس جنوبی نیز کارگران را به عنوان ابزاری ارزان و قابل جایگزین میبینند تا از طریق آنها به سودهای کلان از دست رنج کارگران دست بیابند. از همین روست که رژیم همواره این خواسته ها را با وعده های تو خالی و برخوردهای امنیتی پاسخ داده است عدم پاسخ گویی به این مطالبه ها و تهدید و ارعاب و سرکوب کارگران برخاسته از ارادهای است که خواستار حفظ سودهای شرکتهای پیمانکاری هستند. این اعتصاب و تجمعها نشانگر ژرفای نارضایتی طبقه کارگر و زحمتکشان و مبارزه ی آنها علیه سمتگیری اقتصادی – اجتماعی جمهوری اسلامی است کارگران این آگاهی را دارند که بدون تغییرات ساختاری در سیاستهای اقتصادی و نیز اجرایی پروژه پارس جنوبی، دست یافتن به خواستهای شان امکان پذیر نخواهد بود. اعتراض های رو به افزایش طبقه کارگر و گسترده تر شدن آنها، مبارزه ای علیه سیستم اقتصادی فاسد حاکم بر کشور، دیکتاتوری ولایی است آذرماه ۱۴۰۴ برگرفته از صدای مردم
|
|
||
