 |
||||
 |
در "کار سازمانی"، راهنمای ما "انجمن های مخفی و کوچـــــــــــــــــک و پراکنده و غیرقابل کنترل" انقلاب مشروطه هستند، متشکل از "بابکیان" بسیار قابل اعتماد. به گفته استاد سخن و خرد و داد، فردوسی: "هشیوار یاران گزین در نبرد". "انجمن های بابکی" که بجاست کار سازمانی "غیر زنجیره ای" را (با درس گیری از اشتباه های دهه ی چهل و پنجاه خورشیدی) با کار "توده ای"، بسیار حساب شده درهم آمیزند، در کوران نبرد و در آستانه ی پیروزی، "هشیارانه و گام به گام" به هم خواهند پیوست، و ایرانی آزاد و آباد و پرداد و توانمند را بنيان خواهند نهاد. پيش به سوي ايجاد انجمن هاي بابکي در همه ي يکان هاي اقتصادي و آموزشي، و تدارک اعتصاب عمومي! هشيار باشيم، نبايد گذاشت رويدادهايي چون ليبي و بحرين در ايران بازخواني شوند. تنش آفرينان در حال بازآفريدن رخدادهاي آغاز انقلاب در ايران و منطقه هستند. بايد هر چه زودتر به اين شب سياه پايان داد. در این راستا می توان از شیوه های سازمانی و مبارزاتی "تدافعی" در دیگر جنبش های رهایی بخش نیز، همانا به میدان آوردن "پدافندان" (در کنار "انجمن های بابکی") بهره گرفت: هم برای شناسایی و افشاگری و خنثی سازی "عوامل" ناآشکار و آشکار این "تنش آفرینان و دزدان" در کارخانه ها و آموزشگاه ها و اداره ها و محله ها و بازارها، و هم به منظور نشانه گرفتن برجسته ترین مراکز کلیدی، چون کانون های بازرگانی و مالی و تامین انرژی و حمل و نقل. همانگونه که "عمامه به سرهای ولایی" از ترسشان در خیابان ها آشکار نمی شوند، می توان این "عوامل" را در یکان های اقتصادی و آموزشی وادار به عقب نشینی کرد و خنثی نمود. این رویکردها در راستای تدارک "اعتصاب عمومی"، و از کار انداختن همزمان مهم ترین یکان های اقتصادی و کانون های آموزشی-اداری جریان خواهد داشت راهپیمایی هزاران کارگر نفت کارگران بهمراه خانواده هایشان از ساعات اولیه صبح، پیاده از مسیرهای مختلف خود را به محل تجمع رساندند و هزاران نفر با شعار و راهپیمایی بزرگی فضای امنیتی و سکوت اولیه صبح را در برابر فرمانداری عسلویه درهم شکستند. مردم عادی عسلویه و نخل تقی نیز با اعتراض کارگران همراهی کرده و فضای باشکوهی آفریدند. کارگران اعتراضات خود را «جنگ بر سر معیشت» و از جمله حذف پیمانکاران اعلام کردهاند سالی که گذشت سالِ ادامه یافتن مبارزهٔ کارگران، بازنشستگان، فرهنگیان، و زنان کشورمان بود. از نمونههای برجسته این مبارزه به اعتصاب کارگران پروژهای و ارکان ثالث نفت برای رفع تبعیضها و دست یافتن به دستمزدی پاسخگوی نیاز انسان می توان اشاره کرد، اعتصابی که بیش از هشت هزار کارگر از ۶۱ شرکت نفتی در بر پا کردن آن مشارکت داشتند. خواست کارگران اعتصابی از جمله پرداخت مزد یکسان و ایجاد شرایط کاریای برابر با شرایط کاری کارمندانِ رسمی و بهره مندی از تمام مزایای شغلی صنعت نفت بوده است. همچنین کارگران اعتصابی خواستار پایان دادن به سرکوب، اخراج، و ممنوعالورود کردن کارگران به محل کار، حذف پیمانکاران، افزایش دستمزد، و بهبود وضعیت خوابگاهها و غذاخوریها بودند. کارگران پیمانکاری صنعت نفت مانند میلیونها کارگر زحمتکش کشور همچنین اعلام کردند دولت های رژیم ولایت فقیه در غارت کردن اندوخته های صندوق های بازنشستگی سهیم بودهاند و خدمات درمانی رایگان بیمه شدگان را از بین برده اند. ادامه یافتن مبارزهٔ کارگران و زحمتکشان در شهرها و مراکز صنعتی از معضل ها و چالش هایی جدی در برابر رژیم و نیروهای سرکوبگرش است. ب هرغم دستگیر کردن بی وقفهٔ بسیاری از فعالان کارگری این مبارزه همچنان ادامه دارد چنان که در روزهای اخیر کارگران در شهرهای مختلف تجمعها و راهپیماییهای اعتراضی بر پا کردند از جمله در شهر شوش که گروهی از کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفتتپه در اعتراض به مشکلهای معیشتیشان دست به اعتصاب زدند. آذر ۱۴۰۴ برگرفته از صدای مردم و اخبار ر
|
|
||
